Zonder beheersvennootschap sta je zelf in voor het beheer van de rechten op je muziek. Auteursrechten en naburige rechten zijn exclusief. Dit zorgt ervoor dat je in principe telkens toestemming moet  geven wanneer iemand je songs of opnames wenst te gebruiken (kopiëren, verspreiden, verkopen, ...). In ruil voor die toestemming of licentie kan je een gepaste vergoeding vragen.

In de praktijk is het wel bijzonder moeilijk om dit allemaal zelf te doen. Je kan bijvoorbeeld moeilijk achterhalen wanneer je muziek wordt afgespeeld op buitenlandse radiostations of op een of ander online platform geplaatst wordt. Daarom wordt meestal beroep gedaan op beheersvennootschappen voor het collectief beheer van de rechten. Zij zijn gespecialiseerd in het opsporen van ‘gebruikers’ en kunnen ook vaste vergoedingen innen in jouw plaats. Beheersvennootschappen zoals Sabam, PlayRight en SIMIM hebben ook overeenkomsten met collega-organisaties in het buitenland zodat je ook vergoedingen krijgt voor gebruik van je muziek in het buitenland.

Streamingplatformen zoals Spotify en radio- en televisiezenders onderhandelen niet met individuele rechtenhouders. Als je je rechten volledig zelf wilt beheren, kan je dus wel wat inkomsten mislopen. 

Net zoals beheersvennootschappen doen ook publishers aan rechtenbeheer. Het verschil met Sabam is dat deze tussenpersonen actief gaan werken op het repertoire van een auteur om de rechten meer te laten opbrengen. Alles over het samenwerken met een publisher vind je hier. Je kan ten slotte ook nog voor kiezen voor ‘rechtenadministratie’. Dit zou je de light-versie van publishing kunnen noemen omdat hierbij enkel wordt gecontroleerd of auteursrechten correct geïnd en verdeeld worden.