Elkaar leren kennen, daar draaide het natuurlijk om! Gelukkig waren er doorheen de dag meer dan voldoende momenten om een babbeltje te slaan aan de bar of in de wandelgangen. Wie wat gerichter wilde netwerken, kon daarvoor terecht bij ‘Conversation Starter’, de tool om door de aanwezigheidslijst te scrollen, je programma samen te stellen, maar ook om andere aanwezigen te benaderen voor een interessant gesprek. En daar werd gretig gebruik van gemaakt! Er werden maar liefst 111 een-op-een meetings geprikt. 

Minister Gennez beet de spits af als eerste inhoudelijke sessie, met een gesprek over haar visienota Kunsten en de actuele uitdagingen binnen de muzieksector. Samen met Tijs Vastesaeger, VI.BE voorzitter en vragensteller van dienst, ging ze onder meer dieper in op de plaats van niet-klassieke muziek binnen het Kunstendecreet, het belang van cultuur als bindmiddel in onze samenleving en de nood aan een duurzaam en fair muzieklandschap. 

En daarbij hoorden we toch wel enkele bijzondere signalen. Zo gaf de minister aan dat het in tijden van commerciële druk de taak is van de overheid om ruimte voor experiment te creëren, ruimte die de sector zowel fysiek als mentaal moet kunnen bieden. Wat dat mentale aspect betreft, werd ook expliciet de nadruk gelegd op het belang van een veilige omgeving voor de vaak jonge artiesten die de muzieksector binnenkomen. 

Verder werd ook de rol van commerciële spelers ten opzichte van gesubsidieerde spelers aangeraakt, kwam er aan bod hoe Huizen van de Muziek een landschapversterkende rol kunnen invullen, en werd de muzieksector geprezen als eerste sector die zelf proactief een plan uitwerkt rond internationalisering. Meer weten over het beleid van minister Gennez? Check zeker de Strategische visienota!

Daarna was het tijd voor de ‘Get-Togethers’, ofwel: korte functiespecifieke netwerkmomenten! Alle artiesten verzamelden in de Antenna, alle programmatoren buiten in de zon, alle label-, A&R- en publishing-medewerkers in de theaterzaal enzovoort. Op die manier vonden er heel wat ontmoetingen plaats tussen mensen met hetzelfde profiel  en werden er volop ervaringen, ideeën en vragen uitgewisseld. 

In AB Connect stond de voormiddag in het teken van een interactieve workshop rond welzijn op de werkvloer. Nathalie Douxfils van Sociaal Fonds Podiumkunsten, de organisatie die instaat voor kwaliteitsvolle loopbanen binnen de podiumkunsten- en muzieksector, zorgde eerst voor het theoretische kader. Want veiligheid op het werk, dat gaat over fysieke veiligheid, maar even goed psychosociale veiligheid. 

En natuurlijk kon ook Anna Muchin van Engagement Arts niet ontbreken, de organisatie die inzet op het aankaarten van grensoverschrijdend gedrag, seksisme en machtsmisbruik binnen de culturele sector. Zij namen ons mee in de wereld van het bystander effect, en gaven concrete voorbeelden van hoe je van bystander naar peer kan gaan. Belangrijk daarbij, is de algemene omschakeling die er moet komen van reactionair gedrag naar kwalitatieve werkomgevingen. Waar organisaties vandaag pas met deze thema’s aan de slag gaan wanneer een voorval zich voordoet, pleit Engagement Arts voor een kwalitatieve werkomgeving, die een groot deel van de risico’s al wegneemt. Daarbovenop komt dan eerder preventief werk, en in een laatste stap pas reactionair gedrag, in hoge nood. 

“Het probleem is niet dat er niet wordt gesproken. Het probleem is dat er niet wordt geluisterd, en dat er op het niveau van het systeem een probleem zit.” - Anna Muchin

Ook de Nederlandse muziekpodcast De Machine was van de partij. De makers trokken speciaal voor Rendez-Vous voor het eerst naar België. Een logische match, want de podcast van VPRO duikt diep in de achterkant van de muziekindustrie. Voor hun vuurdoop in AB ging host Atze de Vrieze in gesprek met niemand minder dan Michiel Beers, die samen met zijn broer Manu aan het roer staat van Tomorrowland. 

Het gesprek ging onder meer over de juridische uitdagingen rond Tomorrowland Winter en de impact van covid op de toekomst van het festival. Volgens Michiel Beers vormde die periode mee de basis voor hoe Tomorrowland vandaag inzet op digitale marketing, contentcreatie en zelfs audiovisuele totaalbeleving. “Artiesten zijn merken geworden, maar achter die merken zitten mensen met gevoelens, persoonlijkheden en een heel druk schema. Ze zijn dan ook altijd blij als ze naar Tomorrowland komen omdat er daar goed voor hen gezorgd wordt. Tomorrowland is een rustmoment.” - Michiel Beers

Uiteraard werd ook stilgestaan bij de zware brand die vorig jaar de volledige mainstage verwoestte. Die leverde naast de enorme stress en financiële schade ook een positief effect op. “De brand was eigenlijk de beste marketing ooit voor ons, we kwamen overal op het nieuws. Dit zien we momenteel ook al via de preregistratie: in 2025 waren dat 1,6 miljoen mensen. Dit jaar zijn dat er 3,3 miljoen”, zei Beers. 

Benieuwd naar meer? Herbeluister de volledige podcast aflevering hier. 

Showcasefestivals worden vaak gezien als dé springplank voor nieuw talent. Maar leveren ze echt iets op, of zijn ze vooral een dure investering? Tijdens dit panel gingen Lize Colson, Rodrigue Mercier (MaMa Music & Convention), Dennis De Groot (Okay, Sounds Great) en Thijs Vandewalle (Gri Gri Music) op zoek naar het antwoord.

Eén ding werd snel duidelijk: een duurzame internationale carrière bouw je niet op met één showcasefestival. Het vraagt tijd, geduld en vooral veel volharding. “Zie showcasefestivals als een long term investment”, klonk het meermaals. “Verwacht niet dat één trip meteen bookings of deals oplevert. Netwerken, opvolgen en blijven pushen zijn minstens even belangrijk als de showcase zelf.” Ook het belang van goede voorbereiding kwam meermaals aan bod: “Bereid je aanwezigheid op een showcasefestival super goed voor, zoek uit wie je wil spreken en wat je ervan verwacht. Contacteer deze mensen tijdig want de week voor het event zitten de meeste agenda's overvol.”

Ook verwachtingen managen bleek cruciaal. “Ga de eerste keer met één of twee haalbare doelen”, raadde Thijs Vandewalle aan. “Iedereen is vriendelijk, maar dat betekent niet dat je band meteen verkocht is.” Verder waren de panelleden het over één ding roerend eens: showcasefestivals blijven unieke plekken om artiesten te ontdekken en connecties te leggen. Of zoals Rodrigue Mercier het samenvatte: “Showcasefestivals zijn awesome. Het zijn de enige plekken waar je zo veel verschillende acts kan zien op een paar dagen in een professionele context. Ze bieden ook de mogelijkheid om te connecteren met anderen. Je leert heel de tijd mensen kennen. Zo bouw je een netwerk op.”

Tijdens zijn talk ‘Voorbij de vzw en kunstwerkuitkering: statuten en organisatievormen in de muzieksector’, georganiseerd samen met Cultuurloket, maakte Tobias Van Royen duidelijk hoe groot de verwarring rond rechtsvormen in de muzieksector vandaag nog altijd is.

Heel wat mensen zitten met dezelfde vragen: kies ik voor een vzw of toch voor een vennootschap? En wat zijn daar precies de voor- en nadelen van? Tijdens de sessie werd snel duidelijk waarom de vzw voor veel beginnende projecten een populaire keuze blijft. De opstartkosten zijn beperkt, de administratie relatief eenvoudig en via organisaties als VI.BE en Cultuurloket zijn heel wat documenten en modelstatuten makkelijk terug te vinden.

Toch kwamen tijdens de sessie ook de valkuilen aan bod. Een vzw mag geen winst als hoofddoel hebben en je kan ze bovendien niet alleen oprichten. Daardoor belanden ouders, vrienden of bandleden vaak mee in een bestuur zonder altijd goed te beseffen welke verantwoordelijkheden daarbij komen kijken. Ook het verschil met een vennootschap kwam aan bod. Waar een vzw vooral bedoeld is voor een belangeloos doel, biedt een vennootschap meer bescherming en flexibiliteit wanneer er effectief geld en andere investeringen in een muziekproject zitten. 

Een belangrijk inzicht voor veel aanwezigen: ook met een vennootschap blijf je in aanmerking komen voor subsidies, zolang je project en dossier inhoudelijk sterk genoeg zijn.

Michael Schack (de MuziekGilde), Steven Desloovere (Sabam), Laetitia Batardy (PlayRight) en Isolde Lasoen (songwriter, muzikant) doken in een goedgevulde AB Club samen in het thema geldzaken. Tijdens de inspirerende livesessie van De Muziekgilde podcast stonden auteurs- en naburige rechten centraal. De zaal zat opvallend vol songwriters en muzikanten die wilden weten waar ze precies recht op hebben, en vooral: hoe ze vermijden dat inkomsten verloren gaan.

Het werd een heldere en praktische gids doorheen de vaak complexe wereld van rechtenbeheer. Hoe verdien je aan je muziek of opnames? Welke inkomstenstromen bestaan er vandaag? En hoe zorg je ervoor dat je niets laat liggen? Het panel koos bewust voor concrete voorbeelden en toepasbare tips in plaats van juridisch jargon. Benieuwd naar de antwoorden op al je vragen? De podcastaflevering van de Muziekgilde komt binnenkort online!

Elk jaar komt de vraag weer terug: waarom zijn mannen eigenlijk niet welkom op de FLINTA* dag? Dus leek Rendez-Vous ons de perfecte aanleiding om een workshop te organiseren rond bondgenootschap bij mannen. In een interactieve workshop, gegeven door Bas Zwiers van Emancipator, ging een groep enthousiaste mannen aan de slag met de impact van gendernormen en de verwachtingen die daarbij komen kijken, hoe geweld in drie richtingen kan gaan (naar vrouwen/transpersonen toe, naar andere mannen toe maar ook naar zichzelf toe, getuigen de hoge suïcidecijfers bij mannen). De conclusie: vooral het kader van wat man zijn inhoudt moet echt veranderen. Zolang mannen zich binnen een kader geduwd voelen en worden afgestraft wanneer ze buiten dit kader treden, is grote verandering niet mogelijk.

Muziekjournalist, schrijver en redacteur Liz Pelly zakte speciaal voor Rendez-Vous helemaal af vanuit de Empire State, om het in een goed gevulde theaterzaal te hebben over hoe de streaming­economie artiesten en luisteraars beïnvloedt, en hoe digitale platformen de internationale muzieksector eigenlijk echt structureel veranderen.

De New Yorkse wierp tijdens haar sessie een kritische blik op die veranderingen: van de zichtbaarheid van artiesten tot de manier waarop luistergedrag vandaag gestuurd wordt door algoritmes en data. “At a certain point, a streaming listener may very well come to believe that what the machine suggests is indeed what they like. Not because it’s true, but because they can see or feel no other option.” - Liz Pelly 

Ook Spotify kwam uitgebreid aan bod. Liz Pelly wierp een kritische blik op de invloed van het platform en had het onder meer over hoe grote techbedrijven steeds meer macht uitoefenen op de creatieve sector. 

“When I hear the phrase “cognitive work”, it seems to me that Spotify wants people to think less about music. When I think of music, I want to encourage people to think more about music.” - Liz Pelly 

Benieuwd naar meer? Lees haar boek Mood Machine: The Rise of Spotify and the Costs of the Perfect Playlist.

In het panel ‘De relevantie van muziekjournalistiek anno 2026?’, bogen Anouk Torbeyns (STAMP-media), Sasha Van der Speeten (HUMO), Pamela Evbuomwan (VRT) en Atze De Vrieze (3 voor 12) zich in een volle AB club over een vraag die steeds dringender klinkt: welke plaats heeft muziekjournalistiek eigenlijk nog in een digitaal medialandschap waarin content steeds sneller, korter en vluchtiger wordt?

Hoewel de meningen verdeeld waren in het panel, waren alle leden het erover eens dat muziekjournalistiek fundamenteel veranderd is de afgelopen jaren. “Lezers, luisteraars en kijkers hebben vandaag eindeloos veel manieren om hun mening te delen, waardoor de relatie tussen maker en consument veel directer geworden is”, klonk het. Mensen lezen nauwelijks nog traditionele albumrecensies. Daardoor moeten redacties voortdurend nadenken over vorm, doelgroep en distributie. “Als je iets maakt moet je het maken in verschillende vormen bv. longread, insta slider en reel. Je moet echt crossmediaal en multimediaal te werk gaan.” - Atze De Vrieze

Verder was de opkomst van muziekinfluencers op platformen als TikTok en YouTube een van de meestbesproken thema’s tijdens het panel. Waar ligt vandaag nog de grens tussen muziekjournalistiek, entertainment en promotie? Volgens Atze dreigt muziekcontent steeds vaker marketing te worden, met influencers die op festivals als Coachella vooral ingezet worden als promotionele uithangborden voor merken. “Soms maakt iemand een snel filmpje dat veel meer bekeken wordt dan een diepgaande analyse.” Pamela zag net kansen in deze ontwikkeling. Volgens haar zoeken veel (jonge) mensen net naar laagdrempelige content als eerste opstap richting meer diepgaande journalistiek. “Mensen zoeken vaak toegankelijke kennis en content vanuit gevoel, zonder technische onderbouw. Van daaruit kunnen ze later doorgroeien naar meer verdieping.” Influencers en muziekjournalisten hoeven elkaar volgens haar niet uit te sluiten, zolang het publiek kritisch genoeg blijft om het verschil te zien tussen promotie en journalistieke meerwaarde.

Op het einde concludeerden de leden dat sociale media artiesten niet alleen zichtbaarder gemaakt hebben (positief), maar tegelijk ook minder toegankelijk voor journalisten. Artiesten communiceren vaak rechtstreeks via hun eigen kanalen en geven minder klassieke interviews. Daarom kijken redacties steeds vaker voorbij het klassieke interviewformat.

Tijdens de talk ‘Van songwriting naar podium (en terug)’, georganiseerd samen met Sabam, ging moderator Arne Vanhaecke (MIA-genomineerd songwriter en presentator bij Q-music) in gesprek met Benthe Waegeman (CTM Belgium), Mounir Hathout (Sonhouse) en Justine Bourgeus (Tsar B). In een zaal met opvallend veel songwriters, producers en artiesten draaide het gesprek rond alles wat zich afspeelt tussen het schrijven van een song en het moment waarop die dan uiteindelijk op een podium, in een serie of zelfs in een videogame belandt.

Het panel had het onder meer over sync en de rol van AI. Voor Sonhouse werkt Mounir Hathout bijvoorbeeld dagelijks op het kruispunt van muziek en beeld. Daarbij kiest hij heel bewust voor menselijke makers boven AI. “Wij maken geen gebruik van AI-muziek, dat is ook contractueel verboden. Maar da’s niet erg, ik werk veel liever met mensen.” Toch erkende het panel dat AI-tools steeds vaker opduiken in de sector, en dat ze technisch vaak verrassend goed functioneren. Net daarom klonk de nood aan duidelijke regelgeving en omkadering luid.

Daarnaast werd stilgestaan bij het belang van publishers binnen een muziekcarrière. Die rol gaat volgens Benthe Waegeman veel verder dan administratie alleen. Publishers brengen artiesten bijvoorbeeld in contact met internationale netwerken, organiseren songwriting camps en pitchen muziek actief voor sync-deals in films, series of advertenties. Ze zorgen er ook vaak voor dat nummers correct geregistreerd staan in binnen- en buitenland, zodat artiesten effectief de inkomsten ontvangen waar ze recht op hebben.

Ook de prijzen van sync-deals bleek minder evident of transparant dan veel aanwezigen dachten. Er bestaat geen vaste prijslijst: alles hangt af van context, bereik, budget en gebruik. Wordt een nummer gebruikt in een reclamecampagne of in een online reeks? Hoe lang is het te horen? Hoe populair is de artiest? Al die factoren spelen mee. “Ik heb mijn carrière opgebouwd door bijna tien jaar gratis te werken. Da’s crazy.” -Justine Bourgeus. 

Meer weten? Lees dan zeker onze adviesartikels ‘Wat is sync?’ en ‘Wat is publishing?’, en onze longread over AI! 

Het panel ‘Voorbij goede bedoelingen: hoe maken we de muzieksector écht inclusief?’ met Latifah Abdou (WeDecolonizeVUB), Leander Coorevits (TRIX), Ufuk Demir (Champion Sound, dj, programmator…) en Johanna Couvée (onderzoeker, curator en consultant) draaide niet rond snelle oplossingen of tools aanreiken, maar wel rond de vraag wat er écht nodig is om de live- en muzieksector structureel inclusiever te maken. De centrale boodschap: inclusie is geen eindpunt dat je bereikt, maar een voortdurende oefening in kritisch kijken naar jezelf, je organisatie en de patronen die daarin leven.

Goede bedoelingen alleen volstaan niet. Volgens het panel kunnen ze zelfs een excuus worden om verandering uit te stellen. Echte inclusie begint bij het herkennen van bestaande machtsstructuren en het durven afstaan van controle. “We moeten soms de vraag stellen aan onszelf, klopt het dat ik die beslissingen nu neem? Ben ik wel de juiste persoon om deze keuze te maken? Of moet dit gebeuren door een panel of mensen die meer geplaatst zijn om die beslissing te nemen?” - Leander Coorevits

Ook preventie, mentale veiligheid en langdurige samenwerking kwamen uitgebreid aan bod. Organisaties reageren vandaag vaak pas wanneer er incidenten plaatsvinden, terwijl echte verandering vraagt om een proactieve aanpak en een fundamentele mentaliteitswijziging. Iets dat ingebed zit in ieders hoofd en werking, niet enkel in de hoofden van de mensen die zelfs soms issues ervaren. “Issues die er zijn worden vaak onder de aandacht gebracht door mensen die de problemen zelf ervaren. Mensen die die problemen niet ervaren, kijken daar soms met een andere bril naar. Het is super belangrijk om daarbij stil te staan.” - Ufuk Demir

Verder constateerde het panel ook dat inclusie geen tijdelijke performance mag zijn, maar écht moet ingebed raken in de volledige werking van een organisatie. “Muziek is nooit neutraal, wie en waarom je iemand op een podium zet is al-tijd politiek, en dus draagt iedereen binnen de sector verantwoordelijkheid voor wie wel of geen plaats krijgt op een podium.” - Johanna Couvée

In het panel ‘Fair pay in het clubcircuit’ deelde Lucas Declercq (VI.BE) in primeur de eerste resultaten uit het onderzoek naar fair pay in het Vlaamse en Brusselse clubcircuit. Hij ging ook in gesprek met verschillende stakeholders over de volgende stappen. In het panel: Marc Steens (coördinator van Clubcircuit), Anne-Marie Croes (directeur van oKo (overleg Kunstenorganisaties)), Pien Feith ( Friendly Fire) en Adja Fassa (songwriter, artiest en theatermaker). 

De panelleden hadden het over het rapport, dat geen kant-en-klare oplossingen biedt, maar wel een stevige kennisbasis en gedeelde taal om het gesprek verder te voeren en op zoek te gaan naar oplossingen. Fair pay wordt in het onderzoek benaderd vanuit drie perspectieven: financiële realiteit van artiesten, de economische situatie van muziekclubs, en de bestaande regelgeving en sectorale afsprakenkaders zoals Juist Is Juist. Daarnaast wordt ook gekeken naar inspirerende praktijken uit andere sectoren en het buitenland. Benieuwd naar meer? Lees het volledige rapport hier! 

Tijdens de inspiratiesessie: ‘AI in overvloed: waar staan we vandaag?’, die we hostten samen met Music Tech Belgium, gingen Hans Ascrawat (AndR), Martin Clancy (AI:OK) en Lucia Martinez Prado (Breakevent) dieper in op het gebruik van AI in de muziekindustrie.

Tijdens de eerste korte sessie had Hans Ascrawat het onder meer over hoe data kan helpen om je carrière als artiest te versterken. Zo kan je bijvoorbeeld beter weten waar je fans zitten, wat ze leuk vinden aan jou en wat werkt en wat net niet. Er is zeer veel data, maar die zit momenteel verspreid over verschillende platformen (socials, streaming, ticketing), en dus niet noodzakelijk gecentreerd bij de artiest zelf. Om slimmere beslissingen te kunnen nemen over je carrière, zou dat eigenlijk wel moeten, stelt Hans. “The question isn’t whether your artist has enough data, it’s whether your team knows what to do with it” - Hans Ascrawat

In de tweede sessie ging Martin Clancy dieper in op AI in muziek, en dat het vaak benaderd wordt als een kwestie van tools en technologie. Aan de hand van vier eenvoudige vragen: 'Wat gebeurt er? Is het legaal? Vinden we dat eigenlijk oké? En wat kunnen de volgende stappen zijn?', bood deze sessie een heldere manier om AI in de muzieksector te begrijpen. Meer weten? Lees z’n ‘boek ‘Artificial Intelligence and the Music Ecosystem’. 

Ook in de derde sessie ging Lucía Martínez Prado, oprichter en CEO van Breakevent, een platform dat AI en data-analyse inzet om pro's uit de live muzieksector te helpen concerten te plannen met minder onzekerheid, dieper in op het belang van data in de sector. “Beslissingen maken zonder data is risicovol, je hebt de data, waarom zou je het niet gebruiken”, klonk het. 

Daarna was het tijd voor ‘Tien om te zien’, oftewel: enkele inspirerende pitches over verschillende onderwerpen in 10 minuten. Lotte De Block & Femke ’t Kindt (SONY), Kevin Meyvaert (concertje.be), Meike de Roest (Rabbko) en Eline Van Audenaerde (The Unicorn Mothership) schotelden de aanwezigen in sneltreinvaart een reeks inspirerende pitches voor. 

Van artist branding en AI-tools tot alternatieve sociale media en mentaal welzijn in de sector. Zo benadrukten Lotte & Femke het belang van artiesten die zelf de lead nemen in brand partnerships aan de hand van de authentieke samenwerking tussen Sylvie Kreusch en Hyundai, toonde Kevin hoe vibecoding en automatisatie concertcommunicatie efficiënter maken, pleitte Meikevoor een menselijker alternatief voor Meta via Mastodon, en gaf Eline praktische handvaten om grenzen te stellen in je werk zonder schuldgevoel.

Is de Green Deal nog relevant binnen de muzieksector? Naar het antwoord op die vraag gingen we op zoek tijdens de laatste sessie in de gezellig warme AB Antenna. Drie sprekers, gepassioneerd door ecologie, kwamen hun best practices delen. Zo nam Pierre Dugelay van Le Périscope in Lyon ons mee op een duurzame tour doorheen het Better Live project, waarbinnen concertzalen de impact van tours zijn gaan berekenen. Hoe verplaatsen artiest en publiek zich? En wat zijn de verschillen tussen grote en kleine venues? Het feit dat de small is better campagne voortvloeide uit dit onderzoek, geeft al weg waarheen de duurzame weg leidt.

Tim Wagendorp (VAF) toonde dan weer hoe duurzaamheid is als mayonaise: zolang alle ingrediënten niet aanwezig zijn, krijg je geen goed eindresultaat. En tot dat eindresultaat kom je niet door elk project in een vaste mal te gieten, wel door samen de tijd en ruimte te nemen om de juiste duurzame reflexen te leggen. “Duurzaamheid hoeft daarom niet duur te zijn, het is eerder een kwestie van kleine aanpassingen met een grote impact.”  -Tim Wagendorp

Ook Petra Daniëls, food curator van o.a. Paradise City en Jazz Middelheim, kwam ons, in een rechte lijn na het festival in het Middelheimpark, alles vertellen over hoe duurzaamheid echt niet ingewikkeld hoeft te zijn. De drie pijlers van haar voedselbeleid? Zorgen dat er aan elk eetkraampje minstens 1 plantaardig alternatief wordt geserveerd, een sexy naam geven aan gerechten die focust op de kruiding of ingrediënten i.p.v. het vegetarische aspect ervan. En steeds de plantaardige opties bovenaan zetten op je kaart. Plantbased eten mag nooit de afterthought lijken waarvoor de cateraar extra moeite moet doen maar net het tegengestelde. En wil je toch vlees eten op een van hun festivals? Dan betaal je altijd meer, om de ecologische impact toch een beetje te compenseren, en vind je hoogstens kip of varken, aangezien rund en lam een nog veel grotere impact hebben!