Voor instrumentale band. Ik speel two-hand tapping - zoals Stanley Jordan - maar er steekt ook nog een (aangepast) plectrum tussen mijn vingers zodat ik alle registers kan opentrekken (tapping, picking, plucking, strumming enzovoort). En waar hij vooral blues/jazz achtergrond heeft, heb ik een eum... nou ja, meer iets van hier, doorspekt met donkere tonen (new wave) uit mijn jeugd. Ik ben altijd een klassiek man geweest though (ik smul van hedendaagse klassieke muziek - waanzin!). Trek er nog een streep metal door en alternatieve rock en we zijn er. En wat film... voor het extra dramatisch effect. Om muziek te maken gebruik ik wat ik nodig acht en beperk me niet tot welke stijl of genre dan ook. Een soort eclectische frisheid zonder echter mijn eigen stem te verliezen.
Aangezien ik een flinke output heb staat je heel wat speelwerk te wachten. Ook jij mag de registers opentrekken. Subtiele toets. Soepele articulatie. Dus geen bouwwerf! Als je niet regelmatig oefent ( m.a.w. véél) heeft het geen zin om af te spreken. Voor de durver en doener. Voor lange samenwerking. Infernaal duo. Onverwoestbare tandem. Later bas? Ander instrument? Misschien. Maar first things first. Ik zet mijn email erbij, al heb ik liever dat je belt. Mail betekent meestal: "ik weet eigenlijk niet zo goed wat doen in het weekend daarom dat ik ne keer schrijf, dan is het sneller terug maandag". Dat pikt misschien, maar het is wel zo.