VI.BE

Wallaroos vindt zijn oorsprong in de Kunsthumaniora Brugge omstreeks 2012. Het illustere Artrock festival gaf de toen nog “Last Infamous International Plaboyz” de gelegheid om weg te komen van de Guggenheim-collectie en plaats te maken voor de betere cover van Dion en Julia Eglesias. Sinds 2014 werkt de band met vier nieuwe leden onder de naam WALLAROOS. Omwille van teveel succes bij de dames moest WALLAROOS om de haverklap veranderen van drummer en gitarist. Huidige bezetting blijkt daar minder last van te hebben. De stabiliteit in de groep groeit dan ook gestaag. Alhoewel het er blijkbaar vanaf hangt of Billie zich geheel scheert of maar aan 25% (niet promille).

Sinds het festivalseizoen 2023 werpt Wallaroos zich op als New Kid in Town in de hedendaagse Punk scene. Met een vette metamodernistishe knipoog richting de jaren ’80 zetten zij, echter zonder nostalgie, een originele actuele set neer die bewust wegdwarrelt van de tegenwoordig luid aangemoedigde prefab-setting van menigeen elektro-pop-formatie.

Na de eerste EP is het wachten op de nieuwe release. Het is niet enkel voor fans een zenuwslopende aantal maanden geweest. Ook de bandleden konden in de studio nog net de obligate obstructie in de vorm van armworstelen, MMA of erger, vermijden.

Een avond WALLAROOS booken staat gelijk aan een avond Performance, Punk-and-rhytm-on-the-loose, Puberpret en Plastiekenbeker Pinten (volgens wijlen Dora Vandergroen de vijf P’s). Immers, bepaalde bandleden raken niet in hun midlife omwille van het feit dat ze niet uit de fase van puberteit geraken.

Concertorganisatoren weten dat men deze band best als alfsluiter programmeert. Na WALLAROOS programmeren is een risico dat enkel Chokri momenteel overweegt. Voor de reünie van Daft Punk maakt hij graag een uitzondering op zijn Limburgse weide.

WALLAROOS speelt in de voormiddag in het Tate Modern en in de avond in The Den, het legendarische stadion van Millwall aan Canary Warf. Ongrijpbaar, onaantastbaar, niet beroemd wel berucht.