VI.BE

De eerste versie van valium werd opgericht in januari ’96 door partners in crime Kris Engelen en Filip Hermans n.a.v. een free podium van de Leuvense faculteit Politieke & Sociale Wetenschappen in februari datzelfde jaar. Valiums vuurdoop op dat free podium getuigde zowel van inventiviteit en een al pril eigen geluid als van absolute naïviteit –of kent u een andere band die al meteen de kraakverse moed heeft om met zijn debuutoptreden “with or without you” van U2 te coveren? Toch werden daar de kiemen gelegd voor wat een jarenlange samenwerking zou worden. In maart ’96 vervoegde sologitarist Jo Thielemans de band en er volgden algauw een handvol optredens in het Leuvense, tot zelfs in ’97 op een lokaal festivalletje in Zwitserland toe. Belangrijk: al van de tweede helft van ’96 vertrouwden de drie heren hun muziek toe aan een viersporenrecorder en het is hier dat zich een rode draad begint te ontwikkelen: nummers hebben ofwel een akoestische intro op een twaalfsnarige folkgitaar (zie Bird without Wings) of drijven op inventieve baslijnen, waarna, steeds opnieuw een Wall of sound losbarst (zie All I can see en Killing Time) die op zijn best sterke echo’s oproept aan het werk van The Jesus And Mary Chain en My Bloody Valentine. Nét die uitgekiende combinatie van satijnzachte akoestische gitaren, langwapperende, melodieuze noise en de totale afwezigheid van percussie vormt de ergens toch unieke sound van de band. Valium heeft, anders gezegd, het patent op de absoluut schizofrene term 'folky shoegaze' in voorpaginaletters op zijn naam staan. In ’99 splitte de band jammerlijk maar zie, in 2006 volgde er al een éénmalig akoestisch huiskamer/reünieconcert in een living die de grootte had van een atoomduikboot en vanaf oktober 2010 zijn Filip en Kris weer met volle goesting aan het repeteren, nieuwe en oude songs aan het opnemen –tegenwoordig lijkt de Amerikaanse cultband Galaxie 500 hun voornaamste invloed- en concerten aan het geven, waarbij vooral –heel slim contrasterend met de vaak depressieve teksten- hun gevoel voor humor opvalt en hun altijd verrassende coverkeuze –of kent u nog een band die zowel Galaxie 500 en The Stooges als Gorky en zelfs Yoko Ono in één set durft te coveren? Hoogtepunten van de voorbije vijf jaar omvatten onder meer optredens op het Tervurense evenementenpark Flavirama, twee fel gesmaakte Kerkconcerten in de Leuvense Sint-Jacobskerk, een kerk die al vanaf de jaren zestig leegstaat (!), optredens op het kunstenfestival Kunst In De Steigers, een optreden op de unieke locatie van een leegstaande gelatinefabriek in Hasselt, een enthousiast gespeeld en onthaald concert op het Hoeckhuysfestival editie 2015 te Heverlee en vooral de opname van het debuutalbum Sunday Morning Strangulation Blues, dat de heren in beperkte oplage en met een volledig akoestisch try-outconcert (!) einde juni 2015 op de mensheid loslieten in theaterhuisje Het Bofland te Hasselt. Het artwork voor die eerste persing van 20 promo-exemplaren was van de hand van de bekende media- en geluidskunstenaar Stefaan Quix, een fan van het eerste uur. De release van de luxe-editie van Sunday Morning Strangulation Blues, een dubbelcd met op disc 2 heel oude songs, van in een tijd dat de dieren nog spraken en valium nog met zijn drieën was; wou de band dan ook in het najaar van 2015 presenteren op de vernissage van Stefaan Quix zijn magistrale expositie 'Keep calm and rage, rage against the dying of the light' in kunstencentrum Belgie te Hasselt, net zoals het duo rond diezelfde periode geboekt stond in koffiebar Shanti Beans. Helaas zag de band zich genoodzaakt omwille van persoonlijke redenen beide optredens te annuleren. Maar zie, net als niemand het nog verwacht, net als iedereen oprecht gelooft in de grote definitieve verdwijntruc van valium, gaat de band op spectaculaire wijze uit zijn as herrijzen. Op 12 juli speelt de band namelijk ten dans op het Hoeckhuysfestival editie 2016.. Details over het exacte uur van aantreden volgen nog. Allen daarheen!

Misschien nog belangrijk om aan te stippen: Filip is 12 jaar film- en rockjournalist geweest –hij heeft o.a. Suzanne Vega, Buffalo Tom, The Jesus And Mary Chain en Spiritualized geïnterviewd- terwijl Kris rock and roll is. Valium heeft, anders gezegd, veel, heel veel in huis –de connecties, de attitude, maar vooral natuurlijk de in prikkeldraad gedrenkte songs over de pijn van het zijn- om het al dan niet nog ver te schoppen. U moest al druk bezig zijn om de band te boeken…