VI.BE

Trockenrückstand is een driekoppige formatie die potente hedendaagse harde poprock en stonerrock nummers brengt, geënt op de sound van hun grote voorbeelden The Pixies, Queens of the Stone Age, Red Fang, Tool, Dinosaur Jr., Primus, Afghan Whigs,…De band brengt live voornamelijk eigen nummers, en occasioneel een cover. De bandleden hebben samen en apart reeds vele jaren muzikale ervaring opgebouwd. Na een aantal bezettingswijzigingen heeft de groep intussen al 15 jaar lang met het huidige power- trio “Trockenrückstand” een solide vorm aangenomen:

Drums: Tom V. : Altijd op zoek naar aparte ritmes en bijzondere drumpatronen. De nummers van Trockenrückstand drijven dan ook vaak op bizarre ritmes en proberen te verrassen. Grote helden zijn behalve de voor de hand liggende Dave Grohl en Taylor Hawkins ook John Sherman van Red Fang en Brann Dailor van Mastodon. Speelt naast de eigen nummers van Trockenruckstand ook covers bij Foo Fighters Tributeband “GROHL”.

Zang/gitaar : Chris M. : Van bij de start van Trockenrückstand was het duidelijk dat Chris uit 100% frontman materiaal is opgetrokken. De onconventionele, ritmische speelstijl van deze gitarist zanger ligt aan de basis van de sound van Trockenrückstand : ritmisch, soms ijl, soms wall of sound, amper solo’s, bizarre klanken. Zijn zangstijl houdt het midden tussen Black Francis en Kurt Cobain.

Basgitaar: Kris V. : Het in de alternatieve sound van de eighties en nineties ondergedompelde geluid dat Kris uit zijn basgitaar haalt kan gerust uniek genoemd worden. Bizarre toonladders worden schijnbaar in loop gezet. Het bass-spel van Kris is een eerder melodieus en sologeluid dan een klassiek ondersteunend bass dreun en draagt er toe bij dat Trockenruckstand als trio een uniek geluid kan brengen dat kan blijven boeien en verrassen.

De nummers van Trockenrückstand zijn veeleer te beschrijven als ritmische energie, dan als songs, meer een geluidsmuur dan subtiel melodisch songsmeedwerk. Strak, ritmisch, minimalistische guitar- solo’s, minimale rock- clichés. Ook al is er in de nummers aandacht voor melodie, nuance en af en toe een meezingbare strofe of refrein, de globale sound en de energie zal meer appelleren aan de stagedivers dan aan de muzikale fijnproever, en wordt bij voorkeur niet zittend, liggend of staand geconsumeerd, maar wel al pogoënd of sur place springend.

In 2007 heeft de band een eerste titelloze CD uitgebracht met 7 nummers. Begin 2017 werd de nieuwe EP "Dead End" op de wereld los gelaten met 9 uppercuts van songs.