VI.BE

Ik ben Thomas 25 jaar oud een jongen van het platteland verloren in de chaos van de stad,

als ge mij twee jaar geleden had gevraagd waar ik vandaag de dag zou staan had ik waarschijnlijk gelachen en gezegd da ik niet vanplan was het zo ver te trekken.

wat langs buiten leek op een domme mop voelde vanbinnen jammer genoeg als de harde realiteit.

Het leek of ik achtervolgd werd door een duister uit men verleden waardoor de zon morgen niet kon schijnen, alsof ik in de verte steeds de blauwe hemel zag maar de grijze regen wolken me steeds boven het hoofd bleven hangen.

Korts samen gevat gisteren was kut en morgen kom me gestolen worden.

er was alleen nu en in Dees nu wou ik al die andere shit gewoon even vergeten

in Dees nu wou ik gewoon zijn als de rest

waardoor ik bijna was vergeten ik echt ben