VI.BE

Mijn muzikale ervaring begon op 8 à 9-jarige leeftijd. Mijn 4-jaar oudere broer volgde muziekschool en speelde reeds gitaar. Toen ik de leeftijd bereikte om te starten met muziekschool, volgde ik in zijn voetsporen zonder echt goed te weten waaraan ik begon.

Na het eerste jaar notenleer te voltooien, kwam de instrumentkeuze. Koos ik voor gitaar, net als mijn broer, of zou ik een andere richtinguitgaan? Deze keer wilde ik hem niet nadoen, maar als kind had ik weinig tot geen bewuste aanraking gehad met andere instrumenten. Mijn ouders deden voorstellen: viool, trompet, drum, enz. ... Met behulp van liedjes op de radio lieten ze mij kennismaken met de verschillende klanken. Uiteindelijk vond ik de klank van piano de meest intrigerende. Zo vatte ik mijn tweede jaar notenleer en mijn eerste jaar piano aan. Gemotiveerd en lustig naar kennis speelde ik de stukjes voor school, maar al snel nadat het jaar was ingezet, kwam mijn ware passie en talent voor muziek naar boven. Ik 'hoorde' immers muziek in mijn hoofd. Het duurde niet lang voordat ik mijn eigen liedjes begon te spelen en te schrijven. Hoewel ik na amper 6 jaar stopte met het volgen van pianolessen, bleef ik componeren en improviseren. Het grote verschil tussen de twee zit in het vastleggen van de structuren en noten. Composities zijn vaste afspraken, waarbij een nummer in een vaste structuur gegoten wordt met vaste noten in een vaste volgorde. Een compositie evolueert in een muziekstuk of een lied. Improvisatie kan worden gebaseerd op een vast thema, maar verder zijn er weinig tot geen vaste elementen.

Improvisatie is voor mij een andere manier van vertellen. Het is een muzikale verwoording van gevoelens en gedachten. Dor mijn jarenlange ervaring hiermee besloot ik om deze verhalen te delen met de wereld. Mijn doel is om anderen te emotioneren, om mensen een kans te geven om zich net als mezelf te laten leiden door de klanken als een vorm van therapie.