VI.BE

Dominique Van Cappellen-Waldock kijkt niet om en volgt enkel haar eigen pad. Zowel in haar leven als in haar muziek. Het omhult ze allebei met de pas uitgekomen gratie van een fragiele krijger, op zoek naar licht onder de schors. Zo begint haar verhaal: geboren uit een Engelse moeder, leerde ze snel de juiste dingen, opgroiend in een vredig landschap niet ver van Brussel. Tot er een einde kwam aan haar onschuldige en zorgloze kindertijd. Haar ouders scheiden en het is in de buitenwijken van Londen dat ze het licht zal zoeken bij haar grootouders en later in de buurt van haar vrienden van Crass, het beroemde punkcollectief. Ze vindt troost in muziek, neemt gitaarles op 17-jarige leeftijd. Ze luistert naar hardrock terwijl ze letterkunde studeert en zegt dat ze geïnspireerd is door de tragische kant van Siouxsie and the Banshees. In hetzelfde jaar ontmoet ze Ronnie James Dio (Rainbow, Black Sabbath…), die haar overtuigt om te zingen. Een vermoeid leven lijkt echter op de loer te liggen. Secretaresse als job. Maar ze weigert deze bestemming te aanwaarden. Op 45-jarige leeftijd werd Dominique een fulltime muzikant, brengt in 2011 « No Fear » uit, het eerste album van Baby Fire. Onderdeel van DIY-beweging die artistieke vervalsingen verwerpt, werd beschreven als de ‘eerste dame' van de Brusselse underground, weet dat haar fragiele maar compromisloze aard de kern is van haar muzikale ziel, met oprechte kwetsbaarheid en compleetheid, ondanks talrijke muzikantenwissels. Een balans, een bescheiden ongetemdheid die haar zelfs dwingt om een concert te geven met een gebroken schouder. Wanneer Baby Fire door de speakers binnenstroomt weten we wat te verwachten: een vrouwelijke trio met een bedreven samenwerking; niettemin compromisloos. Dit ontdek je bij « Searching for Grace », een digitale EP uitgebracht in maart 2020, in samenwerking met verschillende gastmuzikanten zoals: gitarist Joe Goldring (Enablers, ex-Swans…), Eve Libertine (Crass), evenals Mathias Bressan. De EP wordt vergezeld door een weelderig kleurboek geïllustreerd door de Britse kunstenaar Alice Smith. Daarvoor werkten ze samen met Tony Barber (ex-The Buzzcocks), die hun tweede album produceerde. Ze namen duetten op met Eve Libertine en Penny Rimbaud (Crass) en Eugene Robinson (Oxbow, Bunuel…). Hun 3e album werd geproduceerd door Pierre Vervloesem (dEUS, Madensuyu…). In hun roadboek merken we op dat Baby Fire heeft opgetreden in Frankrijk, in de VS, in Duitsland, in Nederland en voorprogramma was van Godspeed You! Black Emperor, Lydia Lunch & Gallon Drunk, Mike Watt, Screaming Females, And Also the Trees, Part Chimp, USA Nails, Bardo Pond. Als we luisteren naar « Searching for Grace » horen we vier intense liedjes. Intens alsof ze zachtjes van binnenuit werd verscheurd door een kat, om de lichtflitsen beter te laten ontsnappen. Gedragen door de stem van de zangeres met Engelse roots, verleidt « Searching for Grace » met haar blote schoonheid en haar bewoonde gratie. Geserveerd door tekstschijven zonder gemarkeerde effecten. Post-Punk, voortkomend uit droge texturen van de gitaar, is slechts een detail. Omdat we geen besef hebben van dag of nacht, licht of donker, of liever dit fragiele moment dat van de ene naar de andere slingert, op zoek naar genade.

In 2022 word "Grace", de 5de Baby Fire plaat, gereleaset. Twee EP's volgen.

The Adamo cover "The Snow Is Falling" word in december 2025 gereleaset.

http://babyfire.net/

https://babyfire.bandcamp.com/

PERS:

« Grace intrigeert, zalft en strooit vakkundig zout in de wonden. » Writteninmusic.com

« …dit is zonder twijfel hun allerbeste tot nu toe, die zich ergens op een eigen plek nestelt tussen Esben Amd The Witch, Chelsea Wolfe, Siouxsie & The Banshees, Shannon Wright, Swans, Big Brave en PJ Harvey. Een overrompelend hoogstandje! » Desubjectivisten.nl

"Stevig, sexy en zelfbewust (…) Zoals de opener al liet horen is 'Gold' vooral ook een erg fysiek en vooral noisy punkalbum dat erg in your face klinkt. En dat is op tijd en stond erg aangenaam. De moeite, zeker voor noise- en punkfans. Philippe De Cleen - damusic.be

"Gold is zonder twijfel het beste van wat Baby Fire tot nu toe heeft uitgebracht." Didier Becu - Luminous Dash

"De optredens van deze dames zijn intensieve, dynamische en zeer energieke shows, iets wat ook in de elf tracks op het album “Gold” valt waar te nemen." Valsam - rootstime.be

"De energie en de passie zit ditmaal opmerkelijk meer onderhuids. Een deel van de muzikale houvast van toen - PJ Harvey, Siouxsie Sioux, Chelsea Wolfe en Jarboe - geldt weliswaar nog steeds, maar het gitaargeweld à la The Godmachine blijft ditmaal achterwege. Geen erg want het expressieve zit meer dan ooit in de stem, die op haar beurt nog meer de focus legt op de teksten. Baby Fire is nu echt klaar om ontdekt te worden."

(swat) - Gonzo (Circus)

"Produit par Pierre Vervloesem (dEUS, Madensuyu…), Gold ressemble à un trip post-punk en onze tableaux qui peut faire courir de sérieux frissons sur l’échine. A l’écoute, par exemple, de ce « Brussels » (« la ville aux ongles sales ») oppressant et presque lugubre. Ce « Tiger heart » un peu Savages. Ou ce (trop) court « Salamander », blues new wave à combustion lente."

Didier Stiers - Le Soir

"Enkele luisterbeurten later – bekeerd door een stem die het midden houdt tussen deze van Kim Gordon, PJ Harvey en Beth Gibbons en een guitaar sound die zo gevaarlijk klinkt dat ie achter the tralies thuishoort – hoor je echter een compleet andere, avontuurlijke plaat die bij de genreliefhebbers zeker in de smaak zal vallen." JBD - RifRaf (NL)

"Deze teksten snijden werkelijk door je heen, en sleuren wat er nog van jou heel blijft mee in de meest pikzwarte duisternis. (…) Baby Fire speelt geen monotoon gedreun maar gevarieerde, kwetsbare en hypnotiserende muziek." Xavier Kruth - darkentries.be

"Baby Fire is a great independent haunted rock duo that brings back the darkness of early alternative rock music with an exciting and frigid modern edge. The Duo’s second CD “The Red Robe” is a must have for fans of dark alternative rock music." Leslie Snyder - Jerseybeat.com

« I've been following along a lot of your songs for a long time. I like the shape you are taking and it's so great that you've been collaborating and expanding your sound. » Carla Bozulich

« S'aventurer à l'intérieur de cet album à la beauté sépulcrale, traversé de martèlements lancinants et de feulements obsédants, de cet album fiévreux sur lequel planent les ombres intenses de PJ Harvey, Siouxsie ou Carla Bozulich, s'aventurer là, au coeur de ce brasier sonore, n'est pas une expérience de tout repos. Nous la recommandons néanmoins très chaudement." 8/10 Jérôme Provençal - New Noise Magazine

« Baby Fire folgen auf ihrem zweiten Album einer existenziellen Geworfenheit, für die eigentlich Shannon Wright Expertin ist. Wo jedoch Wright das Expressive, das Explosive wählt, da erhöht Waldock ihre Möglichkeiten durch variantenreicheren Gesang und Nuancen der Verzweiflung. Man könnte auch an PJ Harvey oder Siouxsie Sioux denken. Der Tod ist allgegenwärtig, doch trotz aller Morbidität ist "The Red Robe" ein mitreißendes Stück Musik geworden, das weit über irgendwelche Riot-Grrrl-Attitüden und Retroaffinitäten hinausgeht. » walk - www.wienerzeitung.at

"Veruit overtuigendste muzikale act op de voorbije editie van het Belgische luik van het internationale feministische muziek- en kunstfestival LadyFest in Brussel (...). Diabolita werkte op haar beurt samen met Eugene Robinson (Oxbow), Doug Scharin (Codeine, June of 44) en Joe Goldring (Enablers). Het ontbreekt haar dus niet aan maturiteit en talent; en dat merk je ook op het tweede album als/met Baby Fire (...). 'The Red Robe' is dan ook een regelrechte verrassing. " Serge Depauw - Gonzo (circus)

"BABY FIRE, ein Abbild von Dominique Waldock, wo sie all ihren Emotionen freien Lauf lässt, das “The Red Robe” höchst intensiv & mitnehmend gestaltet – meine absolute KAUFEMPFEHLUNG!" Raphaël Feldmann - Kultuurterrorismus

"De sfeer die Baby Fire oproept fascineert en lijkt soms op een vrouwelijke versie van wat The Birthday Party deed. (...) Klasse van eigen bodem." Patrick Bruneel - Gonzo Circus (2011)

« Lirici, epici ed immediati al tempo stesso i Baby Fire dimostrano di essere un gruppo completo. » kathodik.org

« I quite enjoyed the post-punk sound of this CD, especially when their sound is forceful and aggressive, which seems to be more in the first half of the release than in the second half. The Banshees influence is one that is very strong in this album, but also, especially in the vocals and lyrics, a (feminine) Crass influence. Songs are pretty short, two, three minutes, and have an excellent force. It works best when speed and aggression is left in tact for a song, a bit slower it doesn't seem to work as well. I quite enjoyed this album. Like Savages and Candelilla, another all girl group to watch out for. » FdW – Vitalweekly.net

« As far as debut releases go, this one outlines where the collaboration could move in the future, and it certainly leaves a portrait of a band that has their future work cut out. » Foxydigitalis.com