VI.BE

Er komt een moment waarop het uiterlijke ritme niet langer overeenkomt met het ritme dat je van binnen draagt.

Een moment waarop je stopt met rennen.

Niet uit uitputting, maar uit helderheid.

Elektronische muziek heeft me vanaf de eerste luisterbeurt gegrepen.

Ze raakte me, opende me, transformeerde me.

Ik werd er verliefd op — diep en onomkeerbaar.

En ik zal er altijd van blijven houden.

Maar zoals in de liefde, evolueren we.

En soms is wat we het meest liefhebben juist die evolutie zelf.

Het vermogen om onszelf opnieuw te ontdekken. Om anders lief te hebben.

Om een innerlijke beweging te volgen, zelfs als die tegen de stroom ingaat.

Ik heb altijd aan de rand van de dingen gelopen.

Zoekend naar wat resoneert, zonder me te conformeren.

Maar de laatste tijd voel ik een dissonantie tussen de marges van vroeger en die van nu.

Wat ooit anders was, is nu de norm geworden.

Er is wrijving tussen waarden en trends.

Dus koos ik ervoor om te vertragen.

Om even stil te staan.

En te luisteren.

Yuran is ontstaan uit dat luisteren.

Niet als een breuk. Niet als een einde.

Maar als een transformatie — natuurlijk, evoluerend, organisch. Een vervelling.

Ik wil dieper gaan in mijn proces.

Complexere texturen verkennen, andere ritmes — vrijer, minder gecodeerd, definitief trager.

Muziek brengen die minder frontaal is, maar dieper.

Een levende techno, doordrenkt met stilte, schaduw, licht en hypnotische baslijnen.

Geleid door dub, ambient-invloeden, en geluiden van elders — van de wind, de aarde, de regen en de voortdurende beweging.

Ik zoek naar herverbinding.

Met de natuur.

Met het organisme.

Met een gevoel van het heilige in klank.

Yuran is een poging om het innerlijke en het uiterlijke te verzoenen.

De ziel en het lichaam. Mysterie en groove.

Muziek om te voelen. Om te dromen. Om in mee te drijven.

Ik nodig je uit om Yuran te volgen.

Om je te laten meevoeren in deze trage, oprechte, bewegende ruimte.

Weg van het lawaai. Dichter bij jezelf.