VI.BE

Yannick Wouters Opoku was misschien de grote onbekende van de avond, maar net dat maakte zijn set zo intrigerend. Zonder bio of veel online sporen stond hij er met enkel een akoestische gitaar en wist hij in alle eenvoud diep te raken. Zijn nummers draaiden rond liefde en pijn, en deden op momenten denken aan Sufjan Stevens of zelfs Bob Dylan, al bleef zijn stijl toch helemaal eigen. Vooral zijn verhaalvertellende kant viel op, zoals in het slotnummer ging het over een uitgeputte soldaat, geïnspireerd door de Vietnam-protestsongs en geschreven voor een examen. Voor dat nummer kreeg hij gezelschap van een violiste, wat de intieme sfeer nog intenser maakte en je doet denken aan wat hij nog kan maken als hij scherper uitpakt en misschien wordt ondersteund door een band. Ondanks de zichtbare zenuwen kwam zijn muziek krachtig en ontroerend over, je zou er zo maar tranen bij kunnen laten.

-Dansen Beren Soundtrack 2025