VI.BE

Muziek is voor mij geen bijzaak, maar een taal. Een manier om te zeggen wat niet altijd in woorden past. Als saxofonist en pianist beweeg ik me tussen klank en stilte, tussen adem en aanraking, altijd op zoek naar emotie, spanning en eerlijkheid in geluid.

Mijn muzikale reis begon achter de piano. Het instrument werd mijn fundament: harmonie, structuur en gevoel kwamen daar samen. De piano leerde me luisteren, niet alleen naar wat ik speelde, maar vooral naar wat er nog ontbrak. Later kwam de saxofoon in mijn leven, en daarmee een nieuw soort vrijheid. Waar de piano mij leerde denken, leerde de saxofoon mij ademen. Het werd mijn stem — rauw, warm en direct.

De combinatie van piano en saxofoon vormt de kern van mijn muzikale identiteit. Ik beweeg me moeiteloos tussen melodie en improvisatie, tussen ritme en ruimte. Soms leidend, soms ondersteunend, maar altijd dienend aan de muziek zelf. Mijn spel wordt vaak omschreven als expressief en verhalend: elke noot heeft een bedoeling, elke frase een richting.

Mijn invloeden komen uit verschillende werelden. Jazz vormt een belangrijke basis, met zijn vrijheid en diepgang, maar ik laat me net zo goed inspireren door pop, soul, neoklassiek en filmmuziek. Die mix hoor je terug in mijn stijl: herkenbaar maar niet vast te pinnen op één genre. Ik geloof niet in grenzen tussen stijlen, alleen in oprechtheid.

Wat mij het meest drijft, is verbinding. Met het publiek, met andere muzikanten en met het moment zelf. Of ik nu solo speel achter de piano, een intieme saxlijn neerleg of samen met anderen een muzikaal gesprek voer — het draait altijd om gevoel. Muziek moet iets losmaken, al is het maar voor even.

Live spelen is voor mij essentieel. Op het podium ontstaat iets wat je niet kunt plannen: interactie, spanning, stilte. Daar gebeurt het echte werk. Elke uitvoering is anders, omdat geen enkel moment hetzelfde is. Dat is de kracht van muziek, en de reden waarom ik blijf spelen, blijven zoeken en blijven groeien.

Als saxofonist en pianist wil ik blijven ontwikkelen, verdiepen en verrassen. Niet door harder of sneller te spelen, maar door eerlijker te zijn. Dichter bij mezelf, en daarmee dichter bij de luisteraar.