VI.BE

SAD-DADA-PUNK-RAP

Sad Banana poogt om vanuit het perspectief van een banaan naar de wereld te kijken. Vanuit inconsistente beschouwingen poogt die een existentiële fruitsalade te maken in de vorm van muziek. Vervuld met teksten die laveren tussen grootspraak en paniekaanval, kwetsbaarheid en kitsch, politiek en pastiche. Sad!

Sad Banana cultiveert deze tristesse in tekst, muziek en beeld.

Sad B. gebruikt hun voorliefde voor punk, rapmuziek en dadaïsme om een eigentijdse verklanking te maken van wat het betekent om een overrijpe banaan te zijn in een post-kapitalistische wereld. Het stemt hun droevig, maar tranen worden beats als je ze goed weet te gebruiken. Sad!

In hun live-shows bedient Sad B zich van drie talen en meerdere genres die schipperen tussen dadaïstische punk, snedige rap verses en franse chanson. Tijdens hun concert maakt Sad B gebruik van een DIY bananen orgel en gedeconstrueerde drums. Hun live-show balanceert op een dunne lijn tussen grootspraak en paniekaanval, kwetsbaarheid en kitsch, politiek en pastiche. Sad!

ENG

SAD-DADA-PUNK-RAP

Sad Banana attempts to look at the world from the perspective of a banana. From inconsistentreflections,itattemptstomakeanexistentialfruitsaladin theformof music. Filled with lyrics that vacillate between grandiloquence and panic attack, vulnerability and kitsch, politics and pastiche. Sad!

Sad Banana cultivates this tristesse in lyrics, music and images.

Sad B. uses their fondness for punk, rap music and Dadaism to create a contemporary declaration of what it means to be an overripe banana in a post- capitalist world. It makes them feel sad, but tears become beats if you know how to use them well. Sad!

In their live shows, Sad B serves up three languages and multiple genres.Sad B uses a DIY banana organ, a deconstructed banana-drum and fruit blenders that provide fruit noise and make Banana smoothies live on the spot during the concert. A live show that oscillates between dadaist punk and snappy juicy rap verses.

The whole show balances on a thin line between grandiloquence and panic attack, vulnerability and kitsch, politics and pastiche. Sad!