VI.BE

Vanuit Brussel ontrafelt Joshuwa, alias Thomas Ejzyn, de conventies om hybride melodieën te brengen — poppy en rauw tegelijk — waarin melancholie zich nestelt onder elektronische bassen en subtiele hiphop-invloeden. Aangekondigd voor eind 2025, is Mélancologie, Joshuwa’s eerste EP, allesbehalve een visitekaartje: het is een uitgesproken intentieverklaring. Als voorproefje verschijnt in mei de single Pollen— geen halve tinten hier, maar pure, directe poëzie.

Deze sprong naar het Franse chanson was nochtans geen vooropgezet plan. Opgegroeid met indie rock en frontman van de Brusselse band Colver, voelde Joshuwa zich altijd meer aangetrokken tot de klanken van de Britpop dan tot het eigenzinnige karakter van Franse melodieën. Maar toen de drang om te zeggen zich opdrong, werd Engels een te comfortabele sluier. Geen ontsnappen meer mogelijk: schrijven in zijn moedertaal betekende zijn eigen breekbaarheid onder ogen zien en zich confronteren met onverbloemde waarheden. Tussen emotionele omzwervingen en stedelijk spleen schetsen Joshuwa’s teksten een filmisch universum. Zoals in een film van Cédric Klapisch werpt hij een tedere, licht bittere blik op een levensfase die balanceert tussen zorgeloosheid en scherp bewustzijn.

Achter zijn vintage uitstraling is Mélancologie stevig verankerd in het nu. Geco-produceerd door Felix De Wolf (39bermuda) en Louis Potin Paraisot (Stéphane Galland, Edouard van Praet), jongleert het project moeiteloos tussen analoge warmte en innovatieve producties. Joshuwa’s eerste EP kondigt zich zo aan als een manifest: oprecht, rauw en vooral verfrissend. Met Pollen als openingssalvo zet Joshuwa meteen de toon en voorspelt hij een stralende toekomst voor de Brusselse chanson.