VI.BE

Geert Hautekiet (°mei ‘68) begon muzikaal ooit als vast voorprogramma van KommilFoo, toerde jaren als zanger-achter-de-piano solo door Vlaanderen en Nederland met diverse eigen theatertournees (en gelijknamige albums: Dorst, De Held, De Sigaar, Nonkel Goesting, live in Rood-Wit). Hij werkte samen met o.a. Bram Vermeulen en André Manuel en was de ‘jonge poulain’ van Raymond van het Groenewoud tijdens diens Nekka Nacht in het Sportpaleis.

Hij werd artistiek leider van Compagnie KAiET! Daarmee maakte hij diverse (succesvolle) muzikale vertellingen op locatie (in de duinen, onder een kasteel, in een botanische tuin, op marktpleinen, …) Ze waren vaste gasten op locatietheaterfestivals als Zomer van Antwerpen, Oerol en Boulevard. Met één van zijn creaties stond KAiET! vele weken lang in New York. Geert haalde er de voorpagina van The New York Times. New York Magazine riep die productie (The Archaeological Dig) dat jaar uit tot één van de vijf meest verrassende artistieke projecten in The Big Apple (!). Voor de tekst en muziek van zijn muzikale vertelling ‘Gotf!’ ontving Geert de DeMorgen-prijs voor ‘beste inhoud - tekst en muziek’.

Muzikaal richtte hij nog bands op als Mörg en KARKARKAR. Ze brachten elk één LP uit met muziek en teksten van Geert Hautekiet. De hoes van Mörg (een zwart/wit-tekening van Geert) prijkt in het boek ‘Belgium - The Vinyl Frontier’ (verzameling mooiste Belgische platenhoezen). KARKARKAR speelde live op een ronddraaiende carrousel (ook weer ontsproten uit Geert’s chaotische brein).

Tijdens Corona realiseerde hij het project ‘WANNES ROCKT nog altaâd ons kouw kliêre’: vier korte video-concerten met bluesy, rockende versies van nummers van Wannes Van de Velde.

Tinitus deed Geert stoppen met intensief musiceren. De laatste jaren toert hij doorheen Europa met zijn automata (www.automata.be): puur mechanische vertelmachines. Hij bouwde er een installatie omheen (Automata Carrousel) die in ‘21 in première ging op de site van ‘Les Machines de l’île’ in Nantes (Fr). Hij stond er mee in London langs de Thames, in een Parijs’ museum, op Sziget in Budapest en diverse festivals van Noorwegen tot Spanje. In Borgerhout is er ‘het kleinste museum van België (en vér daar buiten)’ met telkens een nieuwe automaton van Geert.

Maar kijk: zet ‘bloed’, ‘kruipt’ en ‘waar het niet gaan kan’ in één zin en Geert kruipt sinds ‘25 weer de planken op met nieuwe, verse songs en gepeperd vernieuwd, ouder werk. Hij kroop in de studio met producer Frederik Segers voor een drietal nieuwe songs als voorbode voor meer. En hij toert nu in duo-vorm met telkens een topmuzikant naast hem (o.a. Stefan Wellens). Daarbij speelt hij zelf gitaren, piano, blazers, synth én drums (ja, tegelijkertijd) onder de noemer ‘MZEE’. Dat is Swahili. Zoek maar eens op;-)