Songs schrijven, het lijkt zo simpel maar is het niet. Gelukkig schakelde Sabam de hulp van Nina Sampermans in. De afgelopen maanden mochten Blum, Blue Robin en Birame bij haar aanschuiven voor enkele inspirerende sessies. En wat blijkt: songwriting is meer dan tekst op papier zetten. Hoe zet je je ideeën en gevoelens bijvoorbeeld om in een concept voor een album? 

De oplossing blijkt vaak even wat afstand te nemen. Probeer vat te krijgen op het materiaal dat je al hebt door er een rode draad in te vinden. Maak een korte pitch waarin je in 4 zinnen kan zeggen waarover je album zal gaan. Dat kan een verhaal zijn dat van een beginpunt naar een eindpunt gaat, maar evengoed een cirkel. Zo ga je anderen sneller mee kunnen krijgen in je verhaal, maar evengoed zelf ook ontdekken welke puzzelstukjes nog ontbreken voor een volwaardig album. 

Het woord dat tijdens de sessie over songwriting vaak aan bod kwam? Contrast! Wie een verhaal wil brengen, wat je in essentie ook in een song doet, moet op zoek gaan naar spanningsbogen en contrast. Wanneer iemand op eenzelfde toon een heel verhaal doet (wat Nina ook enthousiast demonstreerde) ga je minder de boodschap meekrijgen dan wanneer ze logische intonatie, frasering en, jawel, contrasten gebruiken. En voor degenen die goed opletten, het grootste contrast in een nummer, waarin de hoofdboodschap vaak in het refrein zit, durft zich al eens verstoppen in de bridge!

De meest herkenbare situatie voor zo ongeveer iedereen in de zaal? Vastzitten bij het schrijven van een nummer, en bijna op het punt zitten dat je de hele demo je digitale prullenbak in wil zwieren. De tips van Nina: neem even afstand van het nummer, om terug te kijken naar het grotere plaatje van het album of de ep waarbinnen je het nummer wil plaatsen. En durf externe input vragen, of dat nu van je eigen bandleden is, van een producer of van je liefste oma. Door een stap terug te nemen, kan je weer focussen op wat je eigenlijk wil vertellen in plaats van op die ene specifieke snare-klank, en geraakt het proces wel weer in een stroomversnelling!

Nadat Nina Sampermans ons eindelijk had geleerd hoe we de perfecte song konden schrijven, was het tijd voor een volgende stap in de sessie met musical director Joppe Vanwetswinkel. En wat daarbij meteen opviel: durf nadenken over hoe je een nummer live gaat brengen. Ga niet voor een 1-op-1 kopie, maar denk na over wat mensen moeten onthouden na een uur show. Welke aspecten van een song wil jij naar voren laten komen? Hoe zorg je voor de nodige contrasten (ja hoor, daar zijn ze weer) in je show? En vooral, hoe zet je dat om naar een vlotte show waar het publiek van begin tot einde van geniet? Het zijn allemaal vragen die komen kijken bij het neerzetten van een goede liveshow. En waar een musical director je bij kan helpen.

Soms voelt het als de veilige optie een dj mee te nemen die gewoon de oorspronkelijke versies van je nummers opzet, waarop jij gewoon kan meezingen. Maar net door na te denken wat je wel live kan brengen, kan jouw set net dat tikje extra krijgen. Want moeten al die overgeproducete stems live exact klinken als in de opname, of kan het net vet zijn dat een echte trompet deze live brengt? De oefening is hierin een evenwicht te vinden, en vooral gestructureerd te werk te gaan. Zo toonde Joppe ons enkele van de meeste ordelijke Ableton live workfiles die we al ooit zagen, waarbij hij stems opnieuw had opgenomen, partituren bezorgde aan alle betrokken muzikanten, en hij zelfs nog een apart programma gebruikte om live effectief te selecteren welke track mocht meelopen met de liveband. En vergeet daarbij nooit: de mensen van het geluid zijn je beste vrienden. Spreek hen aan voor de show, geeft kort mee wat voor jou belangrijk is, en het kan al bijna niet meer mislopen.

Je kan je nog zo goed voorbereiden, de echte kracht van je setlist ga je pas ontdekken wanneer je live voor een publiek speelt. En puzzel dus tot je een setlist hebt waar je zelf tevreden mee bent. Er is een reden dat artiesten graag een try-out vooraf doen. Durf bij zo’n try-out trouwens ook zeker eens de positie van je publiek in te nemen, en te horen en kijken hoe alles voelt. Zij zijn natuurlijk degenen die je uiteindelijk wil overtuigen!

Louis Lermytte nam ons mee in de release van de laatste plaat van The Haunted Youth, een release die niet liep zoals ze initieel hadden voorzien, maar uiteindelijk wel helemaal liep zoals ze vooraf hoopten. Want je planning kan nog zo nauwkeurig uitgestippeld en uitgebreid zijn, zolang het voor de artiest voelt alsof de muziek nog niet klaar is om op de wereld los te laten, moet je dat ook niet doen. Zelfs wanneer labels, management of je buurvrouw die fan is van het eerste uur wél overtuigd zijn.

De taak van een manager? Dat is volgens Louis in de eerste plaats zorgen dat een artiest een community om zich heen heeft. Dat gaat dan om gelijkgestemde artiesten om mee samen te werken op plekken waar iedereen zich comfortabel voelt, of dat nu in de Ardennen is, in L.A. of in Ardooie. Maar even goed om fans. Je echte fans willen echt weten hoe het met jou en je muziek gaat, en zijn de eersten om naar je shows te komen en je muziek te checken. Met bijvoorbeeld een nieuwsbrief kan je hen hier nog extra in betrekken, en hen zo deel maken van jouw community. Als er mensen zijn die jouw livesessie van vorige week 100x opnieuw willen bekijken op Youtube, is het maar logisch dat je hen die exclusief meegeeft in je nieuwsbrief. Of wat dacht je van een exclusieve merch drop en presale voor je shows? 

Toegegeven, het moment waarop je plaat eindelijk uitkomt voelt absoluut als een spannend en bevrijdend moment. Maar vergeet niet het grotere plaatje te zien. Want voordat de plaat uitkomt wil je mensen natuurlijk al warm maken met enkele singles, het artwork en interviews. Maar ook na de release loopt je campagne verder, probeer je release zo lang mogelijk actueel te houden. Concreet voor The Haunted Youth was er zo bijvoorbeeld een festivalshow met The Atomic Orchestra, videoclips die uitkwamen, maar even goed een strakke livestrategie in drie delen: eerst de grote internationale steden, dan de kleinere Europese steden waar nog hartjes te winnen vallen, om vervolgens af te sluiten met de grotere venues en een heuse arenashow in de Lotto Arena. Om maar te zeggen, je bent niet de week na je release alweer met iets anders bezig. Gelukkig maar.

Plots sta je op het punt waarop je besluit een tour te plannen of een Lotto Arena te willen uitverkopen. Terwijl je nog steeds die artiest bent die enkele jaren geleden in je kleine repetitiekot op zolder zat. Het kan overweldigend zijn, maar het kan ook echt een kracht zijn. Want wanneer een heel team samenwerkt richting een groot doel, gaat iedereen zichzelf overstijgen om dat doel te bereiken. Durf daarom groot te dromen. En werk vervolgens een concreet en realistisch plan uit om die dromen te behalen. En nog een laatste advies van Louis (zelf dus manager): luister niet altijd naar je manager. In the end weet jij het als artiest echt het beste, zeker wanneer iets niet goed aanvoelt.