Verpakt in één persoon. Al is dat instrument vooral optioneel. Voor avant-garde groep. Of gewoon alternatieve muziekband. Dat is ook goed. Je bent gek op taal. Je hebt een eigen stem: je doet niemand na, je wilt niet iemand anders zijn, je staat in je eigen schoenen. Je mag zingen, schreeuwen, fluisteren, grunten, flemen, zuchten, vertellen, enzovoort. Als het de dramatische spanning van je kunst maar realiseert. Dat mag in het Engels, het Oud-Grieks of Elfentaal. Maar in het Nederlands zou wel héél dapper zijn. En dit op rijke en verrassende gitaarstructuren en ongekende harmonieën. De bedoeling is dat we voorlopig de spil, de as van de groep zijn. Een creatieve tandem. We zitten samen om het zaakje rond te krijgen. Ik ben de gitarist. Verwacht je aan een uitdaging. Een instrument bespelen zou handig zijn, omdat er niet van voor naar achter en terug moet gezongen worden. Maar dat is geen voorwaarde. Zin in een uitdaging? Doen. Ik ben op een zucht verwijderd van mijn 57 ste levensjaar.